ΕΛ.Ι.Ε.Κ.

Βρίσκεστε εδώ: Home Νέα
Έλεγχος συμπτωμάτων στο Διαδίκτυο

Έλεγχος συμπτωμάτων στο Διαδίκτυο. Ποιοι είναι οι κίνδυνοι

Της Αδαμαντίας Νικολαΐδη

 Όλοι μας αναζητούμε στο Διαδίκτυο πληροφορίες για πληθώρα καθημερινών προβλημάτων. Αναζητούμε λύσεις και βρίσκουμε απαντήσεις «ειδικών» που εγγυώνται τα καλύτερα αποτελέσματα. Και σίγουρα όλοι μας έχουμε την εμπειρία της απογοήτευσης όταν τα δεδομένα που βρίσκουμε δεν επαληθεύονται ή μας οδηγούν σε λάθος δρόμο.

Φανταστείτε πόσο σοβαρότερες είναι οι συνέπειες λανθασμένων πληροφοριών όταν αυτές αφορούν την υγεία μας.

Η πανσπερμία πληροφοριών στο Διαδίκτυο προσελκύει τους ασθενείς καθώς ψάχνουν να βρουν τις αιτίες των συμπτωμάτων τους αλλά και τη θεραπευτική τους αντιμετώπιση.

Ο κίνδυνος που ελλοχεύει κατά την αναζήτηση συμπτωμάτων στο Διαδίκτυο είναι τεράστιος. Οι λόγοι είναι πολλοί.

Πρώτα απ΄ όλα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι η καταγραφή συμπτωμάτων δεν μπορεί να οδηγήσει τις περισσότερες φορές σε σωστή διάγνωση, γιατί η διαφορική διάγνωση δεν αποτελεί μια θεωρητική αλλά μια δυναμική διαδικασία. Μια διαδικασία όπου η προσωπική επαφή ασθενούς και γιατρού είναι προαπαιτούμενο για να προκύψει το σωστό αποτέλεσμα, καθώς απαιτείται σωστή και λεπτομερής λήψη του ιατρικού ιστορικού και κλινική εξέταση του ασθενούς.

Επιπλέον όταν ψάχνουμε στο διαδίκτυο την αιτία των συμπτωμάτων που εμφανίζουμε, ενημερωνόμαστε από πηγές που τις περισσότερες φορές είναι τελείως αναξιόπιστες και αποσκοπούν στην προώθηση συγκεκριμένων υπηρεσιών ή προϊόντων. Επίσης πολλές φορές πρόκειται για αναφορές ασθενών που περιγράφουν τη ατομική τους εμπειρία που καμία σχέση δεν έχει με τη δική μας, καθώς καθένας μας αποτελεί μια ξεχωριστή οντότητα.

Ένα άλλο πρόβλημα που προκύπτει είναι το γεγονός ότι όταν αποφασίσουμε μετά την έρευνα μας στο διαδίκτυο να δούμε τον γιατρό, έχουμε ήδη σχηματίσει την προσωπική μας άποψη και περιγράφουμε τα συμπτώματα μας καθοδηγούμενοι απ’ αυτήν, τονίζοντας κάποια συμπτώματα μας και αποσιωπώντας άλλα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο γιατρός να δυσκολεύεται στην προσπάθεια της διαφορικής διάγνωσης και μερικές φορές να καταλήγει σε λανθασμένα συμπεράσματα.

Πολλά κοινά συμπτώματα μπορεί να μαρτυρούν μια απλή ίωση, αλλά και κάτι πιο σοβαρό. Μόνο όμως ο γιατρός μπορεί να διαχωρίσει ποιο από τα δύο συμβαίνει. Η συνεχής αναζήτηση ιατρικών πληροφοριών στο διαδίκτυο χαρακτηρίζεται πλέον ως cyberchondria, δηλώνοντας ότι τα άτομα αυτά φοβούνται ότι πάσχουν από κάποια ασθένεια και αναζητούν τα συμπτώματα τους στο διαδίκτυο. Η ελλιπής γνώση και η εξειδίκευση των πληροφοριών οδηγούν σε λανθασμένα συμπεράσματα και εντείνουν ακόμη περισσότερο το φόβο.

Ειδικότερα η διερεύνηση συμπτωμάτων που ενδέχεται να αφορούν ογκολογικά νοσήματα πρέπει να γίνεται με ενδελεχή τρόπο, ώστε να επιτυγχάνεται έγκαιρη και έγκυρη διάγνωση. Στις περιπτώσεις αυτές η αναζήτηση συμπτωμάτων στο διαδίκτυο, μπορεί να αποβεί μοιραία λόγω καθυστέρησης στη διάγνωση, ενώ μπορεί να οδηγήσει τον ογκολογικό ασθενή σε λήψη λανθασμένων αποφάσεων όσον αφορά τη θεραπεία του. Υπάρχουν πολλά αναξιόπιστα site που διαφημίζουν ως θαυματουργές θεραπείες σκευάσματα αγνώστου σύστασης που πολλές φορές έχουν αρνητικές συνέπειες.

Ζούμε στην εποχή της εξατομικευμένης θεραπείας του ογκολογικού ασθενούς και συνεπώς η σωστή εκτίμηση των συμπτωμάτων που θα θέσει τη διάγνωση, θα ακολουθηθεί από την κατάλληλη στοχευμένη θεραπεία. Εξατομίκευση της θεραπείας σημαίνει βέλτιστα  αποτελέσματα με αναμενόμενες και διαχειριζόμενες παρενέργειες.

Γι αυτό μην αγχώνεστε αναζητώντας στο Διαδίκτυο απαντήσεις στα όποια συμπτώματα σας. Απευθυνθείτε στο γιατρό σας. Θα σας ακούσει προσεκτικά, θα σας καθοδηγήσει σωστά, θα καταλήξει στη διάγνωση και στη θεραπεία, γρήγορα, εύστοχα και αποτελεσματικά!

 

*Η Αδαμαντία Νικολαΐδη είναι Ογκολόγος.

  • Γράφτηκε από τον/την ΕΛ.Ι.Ε.Κ.
  • Εμφανίσεις: 47
image 13072020

Συμβουλές για διακοπές με ασφάλεια την εποχή της πανδημίας

Του Γεωργίου Ρηγάκου

 

Οι τελευταίοι μήνες ήταν μια μεγάλη δοκιμασία για όλους μας. Η πανδημία του COVID 19 άλλαξε τον τρόπο ζωής και δημιούργησε πρωτόγνωρες συνθήκες κοινωνικής απομόνωσης με ιδιαίτερη ανησυχία για τις ευπαθείς ομάδες αλλά και μεγάλο πρακτικό και συναισθηματικό φορτίο λόγω των περιορισμών στην φυσική επαφή ακόμα και μεταξύ των οικείων προσώπων προκειμένου να προστατευθούν οι πιο ευάλωτοι του κοινωνικού συνόλου.

Αυτή η συλλογική προσπάθεια απέδωσε καρπούς και καταφέραμε όλοι μαζί αυτήν την περίοδο η χώρα μας να εμφανίζει πολύ χαμηλό ρυθμό μετάδοσης του ιού και να έχει επανέλθει σε μια κανονικότητα στους ρυθμούς της καθημερινότητας, που επιτρέπει πλέον ακόμα και το σχεδιασμό διακοπών.

Είναι όμως εμφανές πως ο κίνδυνος δεν έχει εκλείψει και φαίνεται πιθανή η αναζωπύρωση της επιδημίας, ειδικά με τη σταδιακή απελευθέρωση των μετακινήσεων από και προς το εξωτερικό.

Στο πλαίσιο αυτό συστήνουμε σε όλους αλλά πολύ περισσότερο στους ασθενείς με κακοήθεια να τηρούν και στις διακοπές  τους παρακάτω  κανόνες ασφαλείας που θα τους προστατέψουν από την προσβολή από τον κορονοϊό αλλά και θα αποτρέψουν την περαιτέρω  διασπορά του ιού στην κοινότητα.

  • Πλένετε συχνά τα χέρια σας με σαπούνι και τρεχούμενο νερό για τουλάχιστον 15-20 δευτερόλεπτα ή χρησιμοποιείτε ένα απολυμαντικό χεριών με τουλάχιστον 60% αλκοόλ.
  • Αποφεύγετε να αγγίζετε τα μάτια, τη μύτη και το στόμα σας με άπλυτα χέρια.
  • Καλύψτε τον βήχα σας ή το φτέρνισμα σας με ένα χαρτομάντηλο το οποίο στη συνέχεια θα πετάξετε.
  • Τα καθαριστικά οικιακής χρήσης και μαντηλάκια είναι αποτελεσματικά για τον καθαρισμό και την απολύμανση αντικειμένων και επιφανειών που αγγίζουμε συχνά.
  • Αποφύγετε τις χειραψίες και τη σωματική επαφή
  • Προτιμάτε για έξοδο μέρη που τηρούν τους κανόνες ασφαλείας που συστήνει η πολιτεία. Για εστιατόρια, καφέ, μπαρ αλλά και παραλίες προβλέπονται αποστάσεις ασφαλείας και περιορισμοί στον αριθμό των θαμώνων προκειμένου να μειώνεται ο κίνδυνος έκθεσης
  • Αν υπάρχει η δυνατότητα, επιλέξτε να κάνετε τηλεφωνικά/ηλεκτρονικά εργασίες που δεν απαιτούν τη φυσική παρουσία σας  (ψώνια, τράπεζες κλπ)
  • Συστήνουμε τη χρήση μάσκας σε πολυσύχναστα μέρη όπως σούπερ μάρκετ, τράπεζες και μέσα μαζικής μεταφοράς. Η χρήση της είναι επιβεβλημένη για όποιον επισκεφτεί για οποιοδήποτε λόγο νοσοκομείο ή ιατρείο αλλά και για όποιον  έχει συμπτώματα καθώς περιορίζει τη πιθανότητα να μεταδώσει τον ιό, αν νοσεί. Είναι πολύ σημαντική η σωστή χρήση της μάσκας.
  • Πλύνετε τα χέρια σας αμέσως πριν φορέσετε τη μάσκα και οπωσδήποτε πριν την αφαιρέσετε.
  • Τοποθετείστε τη μάσκα ώστε να καλύπτει πλήρως τη μύτη, το στόμα και το πηγούνι και να μην υπάρχουν κενά μεταξύ μάσκας και προσώπου. Εάν η μάσκα έχει μεταλλικό έλασμα πιέστε το απαλά γύρω από τη ράχη της μύτης. ΜΗΝ αγγίζετε τη μάσκα όταν τη φοράτε γιατί μπορεί να μεταφέρετε τον ιό στα δάκτυλά σας.
  • Η μάσκα αφαιρείται πιάνοντας μόνο τα κορδόνια πρώτα από κάτω και μετά από πάνω. Εάν πρόκειται για μάσκα με λαστιχένιους βραχίονες, αφαιρείται πιάνοντας ταυτόχρονα τους λαστιχένιους βραχίονες.
  • Μην αγγίζετε το μπροστινό μέρος της μάσκας! Θεωρείται μολυσμένο!
  • Η μάσκα πρέπει να αφαιρείται και να απορρίπτεται όταν υγρανθεί.
  • Απορρίπτετε τη μάσκα κρατώντας την πάντα από τα κορδόνια ή τους λαστιχένιους βραχίονες.
  • Εάν η μάσκα είναι πολλαπλών χρήσεων πλύνετε την το συντομότερο δυνατόν μετά από κάθε χρήση με κοινό απορρυπαντικό και σε θερμοκρασία 60ο.
  • Προσπαθήστε να τηρείτε τις αποστάσεις ασφαλείας (2 μέτρα) ακόμα και αν φοράτε μάσκα ειδικά σε μέρη με αυξημένο συγχρωτισμό (ΜΜΜ, πλοία κλπ)
  • Αποφεύγετε οπωσδήποτε τη στενή επαφή (σε απόσταση 2 μέτρων) με όποιον έχει συμπτώματα.

Αν οι ίδιοι εμφανίσετε συμπτώματα, παραμείνετε σπίτι και επικοινωνήστε τηλεφωνικά με τον γιατρό σας ή καλέστε τον τοπικό γιατρό στο μέρος όπου παραθερίζετε. Για ήπια συμπτώματα δεν χρειάζεται παρέμβαση. Αν τα συμπτώματα σας γίνουν πιο έντονα (πχ δύσπνοια) επικοινωνήστε με τον γιατρό σας ή/και τον ΕΟΔΥ στο 1135 για οδηγίες.

Άλλα χρήσιμα τηλέφωνα:

  • 24ωρη γραμμή για Covid-19 (ΕΟΔΥ): 1135
  • Τηλεφωνικό κέντρο ΕΟΔΥ: 2105212000
  • Τηλέφωνο ΕΚΑΒ: 166
  • Τηλεφωνικό Κέντρο Υπουργείο Τουρισμού: 2103736001
  • Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ): 1500

Και στη περίοδο των διακοπών σημειώνουμε πως όλοι οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία για τον καρκίνο που προκαλεί καταστολή του αμυντικού συστήματος (πχ χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία) είναι σε ομάδα ΥΨΗΛΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ, ιδίως οι ηλικιωμένοι. Δεν προκαλούν όλα τα ογκολογικά φάρμακα του ίδιου βαθμού ανοσοκαταστολή, αλλά καλύτερα επικοινωνήστε με το γιατρό σας για περισσότερες λεπτομέρειες.

 Αν κατά την περίοδο των διακοπών σας χρειαστεί να επισκεφτείτε τον ογκολόγο σας θυμηθείτε πως οι ασθενείς που προσέρχονται για θεραπεία πρέπει να μην συνοδεύονται από πάνω από ένα άτομο και αυτό μόνο αν είναι απαραίτητο. Τα ογκολογικά τμήματα λαμβάνουν κάθε δυνατό μέτρο για να αποτρέψουν την διασπορά της ίωσης από ελέγχους στην είσοδο μέχρι κάθε λογής μέτρα αντισηψίας. Επίσης αν έχετε  ΠΥΡΕΤΟ ή/και ΒΗΧΑ, πρέπει να ενημερώσει τον γιατρό σας  για να αναβληθεί το ραντεβού και να εκτιμηθεί αν χρειάζεται περαιτέρω έλεγχος. Οι ασθενείς με ύποπτα συμπτώματα πρέπει να καλούν τον γιατρό τους για οδηγίες άμεσα και να ΜΗΝ έρχονται χωρίς ειδοποίηση στα ιατρεία.

Ακολουθώντας αυτές τις απλές οδηγίες, γίνεται πιο αποτελεσματική η προστασία όλων και ιδιαίτερα των ευπαθών ομάδων.

Ευχόμαστε καλό καλοκαίρι σε όλους!

 

*Ο Γεώργιος Ρηγάκος είναι Παθολόγος Ογκολόγος στην Γ' ογκολογική κλινική - Πρότυπη Ογκολογική Ομάδα του Νοσοκομείου "Υγεία".

 

  • Γράφτηκε από τον/την ΕΛ.Ι.Ε.Κ.
  • Εμφανίσεις: 85

Ογκολογικοί Ασθενείς & Covid-19

  • Γράφτηκε από τον/την ΕΛ.Ι.Ε.Κ.
  • Εμφανίσεις: 243

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΣΤΗΝ ΟΓΚΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

του Ιωάννη Μούντζιου

 

Εισαγωγή

 Oι κλινικές μελέτες αποτελούν την πιο ουσιαστική παράμετρο ιατρικής έρευνας, η οποία μπορεί να μεταφραστεί σε άμεσα σε θεραπευτικό όφελος για τον ασθενή και την κοινότητα. Οι κλινικές μελέτες συνεισφέρουν σημαντικά στη γνώση και την πρόοδο στον αγώνα κατά του καρκίνου. Το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό από τις σημερινές θεραπείες είναι αποτέλεσμα γνώσης που αποκομίσαμε από τη διεξαγωγή κλινικών μελετών. Ανασκόπηση βάσεων δεδομένων κατέδειξε ότι μόνο 5% των ασθενών με κακοήθειες συμμετέχουν σε κλινικές μελέτες. Όπως αναδεικνύεται από σχετικά ερωτηματολόγια, οι περισσότεροι ασθενείς που δε συμμετέχουν σε κλινική μελέτη είτε δεν γνωρίζουν τι είναι οι κλινικές μελέτες είτε δεν τους δόθηκε αυτή η επιλογή.

Η μείωση της θνητότητας από κακοήθειες είναι πια πραγματικότητα που ανακοινώνεται συχνά τα τελευταία χρόνια στο διεθνή επιστημονικό τύπο. Αυτό οφείλεται στις νεώτερες θεραπείες που πρόεκυψαν από κλινικές μελέτες. Όμως τα αριθμητικά δεδομένα σε ότι αφορά την ίαση από κακοήθειες παραμένουν ακόμη απογοητευτικά. Ένας στους 3 ασθενείς με κακοήθεια ιάται, ενώ οι άλλοι 2 χάνουν τη ζωή τους από τη νόσο. Είναι λοιπόν αναμφίβολη η ανάγκη για νέες φαρμακευτικές ουσίες αλλά και γενικότερα θεραπευτικές προσεγγίσεις που θα προάγουν όχι μόνο την αποτελεσματικότητα αλλά και την ασφάλεια και θα συνεισφέρουν στην εξατομίκευση της θεραπείας.

Αυτή τη στιγμή 4000 φαρμακευτικές ουσίες ερευνώνται κλινικά σε ότι αφορά το θεραπευτικό όφελος και την ασφάλεια τους. Μεγαλύτερη συμμέτοχη ασθενών σε κλινικές μελέτες μεταφράζεται σε ταχύτερες απαντήσεις σε κρίσιμα ερευνητικά ερωτήματα και κατά συνέπεια σε επιστημονική πρόοδο που μπορεί να οδηγήσει σύντομα σε καλλίτερη θεραπεία των κακοήθων νεοπλασιών.

 

Οι κλινικές μελέτες προάγουν τη θεραπεία των κακοήθων νοσημάτων

 Η ιατρική επιστημονική έρευνα συνίσταται στην προκλινική και κλινική έρευνα. Η προκλινική έρευνα παρέχει μηχανιστικά δεδομένα σε σχέση με την πιθανή δράση μιας φαρμακευτικής ουσίας όταν δοκιμάζεται σε κυτταρικές σειρές (invitro) και προσφέρει κάποιες ενδείξεις για την πιθανή αποτελεσματικότητα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν παρέχει αποδείξεις σε σχέση με τη δραστικότητα και την ασφάλεια σε ανθρώπους.

Η προκλινική έρευνα όταν δοκιμάζεται σε ζώντες οργανισμούς μπορεί πιο αξιόπιστα να προβλέψει την πιθανή δραστικότητα αλλά και πάλι δεν τεκμηριώνει την αποτελεσματικότητα στον άνθρωπο. Αυτό είναι προφανές εάν λάβουμε υπόψη ότι οι προκλινικές αυτές μελέτες πραγματοποιούνται σε ειδικά μοντέλα ανοσοκατασταλμένων οργανισμών στα όποια εμφυτεύονται ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα ή γενετικά μεταλλαγμένοι οργανισμοί. Σε ότι αφορά την ασφάλεια, οι τοξικολογικές μελέτες σε ζώα μπορούν να παρέχουν κάποιες ενδείξεις αλλά σε καμία περίπτωση δεν παρέχουν ικανά στοιχειά για τη διασφάλιση των ασθενών. Ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση της θαλιδομίδης. Η ουσία εκτιμήθηκε σε σχέση με την ασφάλεια της σε ζώα και έλαβε άδεια κυκλοφορίας στη Γερμανία σαν ασφαλής αντιεμετική ουσία. Η τερατογόνος δράση της φωκομελίας/αμέλεια που προκαλεί η θαλιδομίδη συμβαίνει μόνο στα πρώτιστα και δη στους ανθρώπους. Χαρακτηριστικά ο οργανισμός φαρμάκων των ΗΠΑ είχε αρνηθεί την έγκριση της ουσίας λόγω έλλειψης κλινικών στοιχείων ασφάλειας πριν βέβαια ακολουθήσουν οι πληροφορίες σχετικά με την τερατογόνο της δράση.

Δεν είναι σύμπτωση ότι η επίπτωση θανάτου από καρδιαγγειακά συμβάματα έχει μειωθεί στο μισό από το 1980-2000, αλλά είναι αποτέλεσμα επένδυσης σε βασική και κλινική ερεύνα. Η μεγάλη πλειονότητα αυτών των κλινικών μελετών χρηματοδοτείται από φαρμακευτικές εταιρείες και εταιρείες βιοτεχνολογίας δεδομένου του υψηλοτάτου κόστους διεξαγωγής μελετών φάσης ΙΙΙ.

Αυτό το δεδομένο οδηγεί τους επικριτές των κλινικών μελετών να πιστεύουν ότι οι κλινικές μελέτες είναι ανώφελες και ότι πρόκειται για «πειράματα» σε ανθρώπους καθοδηγούμενα μόνο από το κέρδος. Προφανώς αγνοούν μια πολύ απλή ιατρική αρχή, αυτή της βασισμένης σε αποδείξεις ιατρική πράξη (evidencebasedmedicine). H πραγματικότητα είναι ότι δε μπορούμε εκ των προτέρων να γνωρίζουμε ποιά είναι η βέλτιστη και ασφαλής θεραπεία. Είναι απαραίτητη η αντικειμενική εκτίμηση και σύγκριση σε ένα μεγάλο αριθμό ασθενών για να καταλήξουμε στα ακριβή οφέλη και τους ενδεχόμενους κινδύνους σε ότι αφορά μια προτεινόμενη θεραπεία ή παρέμβαση. Άλλωστε η αναγκαιότητα των κλινικών μελετών έχει θεσμοθετηθεί από τους διεθνείς οργανισμούς φαρμάκων με στόχο την προαγωγή της θεραπείας αλλά και της διασφάλισης της προστασίας του ασθενή.

Οι ιστορικές πήγες δεδομένων παρέχουν πληροφορίες μέσα από διαδικασίες αναδρομικής αναζήτησης αλλά δεν μπορούν να εξασφαλίσουν την ποιότητα και αμεροληψία των στοιχείων τους. Σημαντικότερα δεν έχουν καμία δυνατότητα να παρέχουν στοιχειά σε σχέση με νέες προτεινόμενες θεραπείες.

Ένα πολύ απτό παράδειγμα είναι αυτό της τυχαιοποιημένης μελέτης του εμβολίου κατά της πολιομυελίτιδας (Salk) που πραγματοποιήθηκε σε 600.000 μαθητές και οδήγησε στην έγκριση του πρώτου εμβολίου πρόληψης της νόσου. Στις μέρες μας η πολιομυελίτιδα δεν υφίσταται πλέον στο Δυτικό κόσμο. Στις κλινικές μελέτες οφείλουμε τη σημερινή ισχυρή επιστημονική βάση αντιμετώπισης θανατηφόρων νοσημάτων, όπως η φυματίωση. Συμπερασματικά, χωρίς τις κλινικές μελέτες αυτές οι ασθένειες θα αποτελούσαν και σήμερα ένα κίνδυνο για τις ζωές όλων μας.

Οι κλινικές μελέτες συχνά συγκρίνουν μια καθιερωμένη θεραπεία με μια νέα προτεινόμενη και πιο ελπιδοφόρα με στόχο να αναδείξουν ανωτερότητα ως προς την αποτελεσματικότητα ή-/και την ασφάλεια. Πραγματεύονται την ασφάλεια μιας αγωγής η αναζητούν το σωστότερο συνδυασμό η διαδοχή μιας σειράς θεραπευτικών παρεμβάσεων λαμβάνοντας υπόψη τόσο την ασφάλεια όσο και την αποτελεσματικότητα. Πιο πρόσφατα κατευθύνονται στο να βοηθήσουν την εξατομίκευση της θεραπείας για κάθε ογκολογικό ασθενή προάγοντας την αναγνώριση βιοδεικτών πρόβλεψης της ανταπόκρισης σε μια νέα στοχεύουσα θεραπεία.

Όλα τα παραπάνω είναι σημαντικά τόσο για την επιμήκυνση της επιβίωσης του ογκολογικού ασθενή όσο και για την πιθανή ίαση. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο καρκίνος του όρχεως, νόσος που συνηθεστέρα πλήττει νέους άνδρες. Με τις ίδιες κυτταροτοξικές ουσίες και ιδιαίτερα μετά από εμπεριστατωμένες κλινικές μελέτες πάνω στους συνδυασμούς και τη μακροχρόνια ασφάλεια τους, έχουμε καταφέρει να προσφέρουμε σήμερα σε συντριπτικό ποσοστό των ασθενών την ίαση και μάλιστα με βελτιωμένο προφίλ ασφάλειας.

  

Οι Ασθενείς

 Οι άρτια σχεδιασμένες κλινικές μελέτες που πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις αρχές της ορθής κλινικής πρακτικής (goodclinicalpractice) παρέχουν τις εξής δυνατότητες για τους ασθενείς        

  • Έχουν οι ίδιοι ενεργό ρολό στη διαχείριση της υγείας τους
  • Έχουν δωρεάν πρόσβαση σε νέες θεραπευτικές επιλογές πριν αυτές να είναι διαθέσιμες στο ευρύ κοινό. Να σημειωθεί ότι κατά μέσο όρο απαιτούνται 6-9 έτη για την είσοδο ενός νέου φαρμακευτικού σκευάσματος στην κλινική πράξη
  • Έχουν πρόσβαση σε εξειδικευμένη σε σχέση με τη νόσο τους φροντίδα σε κέντρα υψηλού επιστημονικού κύρους κατά τη διάρκεια της κλινικής μελέτης.
  • Οι κλινικές που συμμετέχουν στις κλινικές μελέτες ελέγχονται από τις Εθνικές και Ευρωπαϊκές αρχές/οργανισμούς φαρμάκων, ενώ ακόμη και οι αντίστοιχες αρχές των ΗΠΑ έχουν συνήθως δικαίωμα ελέγχου. Αυτός ο ‘έλεγχος’ διασφαλίζει τους ασθενείς
  • Οι ασθενείς ασφαλίζονται υποχρεωτικά έναντι άμεσων βλαβών στην υγεία τους αλλά και ιατρογενών σφαλμάτων  
  • Οι νεότερες κλινικές μελέτες συχνότερα χρησιμοποιούν προγνωστικούς και προβλεπτικούς δείκτες (για παράδειγμα ύπαρξη δεδομένης γονιδιακής μετάλλαξης) για την αναγνώριση των ασθενών που θα ωφεληθούν από την προτεινόμενη αγωγή. Αυτό αυξάνει πολύ τις πιθανότητες ο ασθενής που συμμετέχει να έχει όφελος από την εξεταζόμενη φαρμακευτική αγωγή
  • Βοηθούν τους υπολοίπους ασθενείς συνεισφέροντας στην ιατρική ερεύνα

Έχουν πραγματοποιηθεί αναδρομικές έρευνες σε σχέση με το όφελος συμμετοχής σε κλινικές μελέτες. Σε όλες τις αναφορές της διεθνούς βιβλιογραφίας οι ασθενείς που συμμετέχουν σε κλινικές μελέτες χαίρουν μακρότερης επιβίωσης από τους λοιπούς. Αναμφίβολα αυτό είναι αποτέλεσμα των προαναφερθέντων όπως αναλύεται και στην εισήγηση που αφορά στην ηθική θεώρηση.

 

Ο ρόλος των κλινικών μελετών στο επίπεδο παροχής ιατρικών υπηρεσιών

 Η επιλογή ενός κέντρου για τη διεξαγωγή πολυκεντρικών κλινικών μελετών αποτελεί ένδειξη εμπειρίας, επιστημονικού κύρους και υψηλού επίπεδου ιατρικών και νοσηλευτικών υπηρεσιών. Το κέντρο και οι συμμετέχοντες ερευνητές έχουν εκπαιδευτεί σύμφωνα με τις αρχές της ορθής κλινικής πρακτικής και περιοδικά υποβάλλονται σε επαναληπτική εκπαίδευση. Η συμμέτοχη του κέντρου στην εκάστοτε κλινική μελέτη προϋποθέτει ότι το κέντρο είναι σύμφωνο με τη διεξαγωγή ελέγχου των αρχείων του που αφορούν στη μελέτη, από τον Ελληνικό και διεθνή οργανισμό φαρμάκων. Αυτό προϋποθέτει ακριβή τήρηση και αυστηρή φύλαξη των ιατρικών αρχείων.

Τέλος τα κέντρα που συμμετέχουν σε κλινικές μελέτες έχουν πρώιμη και δωρεάν πρόσβαση σε υπό έγκριση φαρμακευτικές ουσίες παρέχοντας στους Έλληνες ασθενείς άμεσα θεραπεία που στις πιο πολλές περιπτώσεις απαιτεί πάνω από ένα έτος για να εγκριθεί και κυκλοφορήσει.

Αναμφίβολα οι κλινικές μελέτες δρουν καταλυτικά στη δημιουργία και διατήρηση κέντρων παροχής ιατρικών και νοσηλευτικών υπηρεσιών ύψιστου επίπεδου.

 

Ο ρόλος των κλινικών μελετών στη ιατρική εκπαίδευση

 Οι κλινικές μελέτες αποτελούν μια υποδειγματική πλατφόρμα εκπαίδευσης νέων συναδέλφων στην ορθή κλινική πρακτική. Οι κλινικές μελέτες καθοδηγούν με ιδιαίτερη λεπτομέρεια σε σχέση με τις ιατρικές πράξεις αφήνοντας ελάχιστα περιθώρια για ιατρικά σφάλματα. Η αντιμετώπιση του ασθενή «επιβλέπεται» από τον κύριο ερευνητή της μελέτης, το θεράποντα γιατρό αλλά και τους οργανισμούς φαρμάκων όπως και τους τοπικούς θεσμούς (Επιστημονικό συμβούλιο/Επιτροπές). Απαιτούν λοιπόν ιδιαίτερη προσοχή και πειθαρχία, στοιχεία ιδιαίτερα σημαντικά στην παιδεία των νέων συναδέλφων που εκπαιδεύονται στις αντίστοιχες κλινικές. 

     

Η σημασία των κλινικών μελετών για το επιστημονικό κύρος της ελληνικής ιατρικής

Η συμμέτοχη της Ελλάδας σε πολυεθνικές και πολυκεντρικές κλινικές μελέτες φάσης ΙΙΙ/ ΙV αποτελεί μονόδρομο για την αναγνώριση του επιστημονικού μας κύρους. Η πραγματοποίηση μικρότερων κλινικών μελετών (φάσης Ι/ΙΙ και μεταφραστικής έρευνας) με πρωτοβουλία των Ελλήνων ερευνητών αποτελεί καταλύτη για την επιστημονική μας πρόοδο σε πολλά επίπεδα. Το δεύτερο όμως προαπαιτεί το πρώτο.

Η συμμέτοχη σε κλινικές μελέτες ελεγχόμενες από τους διεθνείς οργανισμούς (ΕΜΕΑ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και FDA των ΗΠΑ) αποτελεί για ένα ερευνητικό κλινικό κέντρο μια επιβεβαίωση άριστης ποιότητας παροχής ιατρικών υπηρεσιών και υψηλού επιστημονικού επιπέδου. Προκειμένου να προτείνει ο χορηγός μιας μελέτης σε ένα ερευνητικό κέντρο να συμμετέχει σε μια κλινική μελέτη πρέπει να έχει τα απαραίτητα εχέγγυα σε σχέση με το επιστημονικό κύρος των ερευνητών και την ποιότητα παροχής ιατρικών υπηρεσιών (goodclinicalpracticeGCP). Η επιστημονική επάρκεια των ερευνητών και η εμπειρία που διαθέτουν στη διεξαγωγή κλινικών μελετών αποτελούν προαπαιτούμενα.

Η συμμέτοχη σε κλινικές μελέτες δίνει στους ερευνητές τη δυνατότητα να συνεργαστούν με συναδέλφους τους και άλλες συνεργατικές ομάδες σε διεθνές επίπεδο. Ο Ελλαδικός χώρος δε διαθέτει ‘βαριά’ φαρμακοβιομηχανία ούτε πολλές εταιρείες βιοτεχνολογίας. Οι συνεργασίες σε πολυεθνικές μελέτες παρέχουν μοναδικές δυνατότητες ανάπτυξης, επιστημονικής εγρήγορσης και ανταγωνιστικότητας. Η επιστημονική ανταλλαγή απόψεων σε επίπεδο επιστημονικής ισοτιμίας και η αναγνώριση του επιστημονικού μας κύρους, δίνει τη δυνατότητα στους Έλληνες επιστήμονες να προτείνουν τη διεξαγωγή κλινικών μελετών που θα απαντήσουν σε σημαντικά κλινικά ερωτηματικά σε σχέση με μια προτεινόμενη θεραπεία. Κάτω από το πρίσμα της ανάγκης για εξατομικευμένη θεραπείας στην ογκολογία μπορούμε να προτείνουμε μικρές κλινικές μελέτες που να κατευθύνουν τη θεραπευτική του μέλλοντος. Η δυνατότητα μας να έχουμε ισχυρό επιστημονικό λόγο στη διεθνή κοινότητα κρίνεται σε μεγάλο βαθμό από τη δυνατότητα μας να συμμετάσχουμε ενεργά στην ιατρική πρόοδο και να μην ωθούμαστε σε επιστημονική απομόνωση.

Συνοπτικά η συμμέτοχη μας σε κλινικές μελέτες μας καταξιώνει στη διεθνή επιστημονική κοινότητα και προσφέρει μοναδική δυνατότητα να συμμετέχουμε στην πρόοδο της ιατρικής

  

Συμπεράσματα

 Πίσω από κάθε φαρμακευτική ουσία που χορηγείται και κάθε ιατρική πράξη που πραγματοποιείται με επιτυχία σήμερα βρίσκονται χιλιάδες άνθρωποι που έχουν εθελοντικά συμμετάσχει σε κλινικές μελέτες. Χωρίς τη δική τους συνεισφορά πολλοί άνθρωποι θα υπέφεραν σήμερα, ενώ με την πρόοδο της ιατρικής μπορούν πλέον να θεραπευτούν.

Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι η κλινική έρευνα δεν αφορά μόνο στην αναγνώριση του επόμενου "υπερφαρμάκου". Οι κλινικές μελέτες παρέχουν ανεκτίμητης αξίας πληροφορίες σε σχέση με τα οφέλη και την ασφάλεια θεραπειών προσφέροντας τη δυνατότητα σε ασθενείς και γιατρούς να επιλέξουν θεραπεία που βασίζεται σε τεκμηριωμένα και αξιόπιστα στοιχεία.

Η συμμέτοχη της Ελλάδας στις διεθνείς κλινικές μελέτες αλλά και η διεξαγωγή μελετών από τους Έλληνες επιστήμονες μας διασφαλίζει την επιστημονική μας πρόοδο και την καλή φροντίδα των ασθενών μας.

Συμπερασματικά επειδή κάθε νέα φαρμακευτική ουσία και θεραπευτική συσκευή αξιολογείται μόνο μέσα από στενά επιβλεπόμενες και αυστηρά ελεγχόμενες κλινικές μελέτες που εξασφαλίζουν την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα, οι ασθενείς πρέπει να παροτρύνονται να συμμετέχουν σε κλινικές μελέτες. Αναμφίβολα οι ασθενείς είναι οι πραγματικοί ήρωες που με τη συμμετοχή τους προάγουν την πρόοδο της ιατρικής στον αγώνα κατά του καρκίνου.

  • Γράφτηκε από τον/την ΕΛ.Ι.Ε.Κ.
  • Εμφανίσεις: 150
Η αγωνία ενός ογκολόγου στην εποχή του SARS COV2

Η αγωνία ενός ογκολόγου στην εποχή του SARS-COV2

Η εισβολή του κορονοϊού στη ζωή μας, ο αναγκαστικός εγκλεισμός και ο φόβος για το τι θα ακολουθήσει έφεραν στην επιφάνεια μια σειρά από υπαρξιακές διερωτήσεις.

 Ίσως βρισκόμαστε στο ξεκίνημα ενός εντελώς διαφορετικού τρόπου ζωής και η καθημερινότητά μας να μην είναι η ίδια.

Πόσο διαχειρίσιμος είναι ο καινούριος τρόπος ζωής της απομόνωσης, βραχυπρόθεσμος ή μακροπρόθεσμος και πώς θα συντηρηθεί;

Τα μέτρα της κοινωνικής απόστασης θα εξαγγέλλονται κάθε φορά σε μία νέα επιδημία, κάθε φορά που οι μονάδες εντατικής θεραπείας θα γεμίζουν;

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αυτό το νέο μέλλον. Απαραίτητο όμως να προσαρμοστούμε: καινούριος τρόπος ζωής, εργασίας και σύναψης σχέσεων.

Σαν γιατροί βρισκόμαστε μπροστά στην εφαρμογή ιατρικής πολέμου. Διαλογή ασθενών! Ο εχθρός αόρατος, ανίκητος; Είμαι σίγουρη πως ΟΧΙ!

ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ για να μην φτάσουμε στην διαλογή.

Αν με ρωτήσετε αν φοβάμαι, θα σας πω ΝΑΙ. Φοβάμαι για τους ασθενείς μου, φοβάμαι για τους συναδέλφους μου, για την οικογένειά μου, για τους φίλους μου. Αν αρρωστήσω; Γνωρίζω ότι με χρειάζονται αλλά είμαι και αναλώσιμη. Αν είμαι φορέας και δεν το ξέρω; Μπαίνω μουδιασμένη στις αίθουσες χημειοθεραπείας, μουδιασμένη εξετάζω αλλά ξέρω πως πρέπει να χαμογελώ, να δίνω ελπίδα, να δίνω οδηγίες στα τόσα ζευγάρια μάτια που με κοιτούν με αγωνία, φόβο, ασθενείς που πρέπει να σηκώσουν ακόμα ένα βαρύ φορτίο που επιφορτίζει την ήδη επιβαρυμένη ψυχολογική τους κατάσταση. Χρειάζονται ένα χέρι μόνιμα απλωμένο και σφιχταγκαλιασμένο με τον γιατρό τους, τα παιδιά τους, τα εγγόνια τους και αυτό πρέπει να το στερηθούν. Το χάδι στο μέτωπό τους γίνεται με ένα ζευγάρι γάντια που αλλάζει πολλές φορές για να μην τους μεταδοθεί ο ύπουλος εχθρός.

Νοιώθω ενοχική, μήπως και δεν έχω πάρει όλα τα μέτρα προστασίας σωστά, μήπως και δεν τους χαμογέλασα με την ίδια δύναμη όπως έκανα πριν.

Οι ασθενείς μας είναι εξ’ ορισμού ανοσοκατασταλμένοι. Από τη διάγνωσή τους ζουν αγκαλιά με το φόβο της πάθησής τους και τώρα τους ζητούμε μια άλλη διαφορετική αγκαλιά, αυτή του φόβου της πιθανής μόλυνσης από τον ιό και να είναι απομονωμένοι. Τους διαβεβαιώνουμε όμως ότι δεν είναι μόνοι και σ’ αυτήν την μάχη. Είμαστε δίπλα τους, με το τηλέφωνο, το skype, τα mail. Τους διαβεβαιώνουμε ότι αυτό θα κοπάσει, θα βγούμε από τις φυλακές μας. Η ζωή θα συνεχίσει τον αδιάκοπο ρυθμό της. Αυτός ο φόβος πρέπει να γίνει οίστρος ζωής και κινητήριος δύναμη για να ανακαλύψουμε δυνάμεις μέσα μας που ενδεχομένως δεν είχαμε γνωρίσει.

Mπορούμε να αρχίσουμε να βλέπουμε αυτόν τον αναγκαστικό εγκλεισμό με ένα άλλο μάτι, καθώς μας βοηθάει να αναπτύξουμε εντονότερα μια επικοινωνία που λόγω των ρυθμών της ζωής είχαμε ξεχάσει. Μια επικοινωνία στα πλαίσια της οικογένειας και του σπιτιού που ενδεχομένως μπορεί να είχαμε απομακρυνθεί ακόμα και αν δεν το έχουμε καταλάβει. Σχέσεις επαναπροσδιορίζονται και η αγωνία όταν μοιράζεται αμβλύνεται.

Σαν γιατρός ΜΕΝΩ ΣΠΙΤΙ τις ώρες που δεν εργάζομαι, ακούγοντας μουσική που είχα χρόνια να ακούσω όπως το café de l art, η διαβάζοντας κάποιο βιβλίο που πάντα έλεγα να αρχίσω και ποτέ δεν έκανα. Θα μιλήσω με τους γιους μου στο τηλέφωνο, θα συζητήσω μαζί τους για πράγματα που μπορεί λόγω της καθημερινότητάς μου να μην βρίσκαμε το χρόνο να κάνουμε, θα δω μια ταινία του ιταλικού κινηματογράφου που πάντα μου άρεσε.

Παρ’ότι υπάρχει εθνικιστική απομόνωση απαιτείται παγκόσμια προσπάθεια για την παραγωγή και διανομή ιατρικού εξοπλισμού, testkits και αναπνευστήρων, ενίσχυση ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των ερευνητών με πνεύμα παγκόσμιας συνεργασίας και εμπιστοσύνης.

Η «Πανούκλα» του Αλμπέρ Καμύ προφήτεψε την σημερινή πραγματικότητα: «η ζωή του ανθρώπου απειλείται από έναν βάκιλο, που φεύγει στο τέλος, αλλά θα επανέλθει»…(1947)

Το ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ δεν είναι μια τιμωρία και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται έτσι. Είναι μια ευκαιρία να γνωρίσεις καλύτερα τον εαυτό σου. Να θυμηθείς πράγματα που σε κάνανε χαρούμενο και είχες ξεχάσει, να ασχοληθείς με πράγματα που ποτέ πριν δεν φανταζόσουν ότι μπορεί να κάνεις λόγω των ρυθμών της ζωής.

Μένουμε σπίτι γιατί είναι ατομική ευθύνη.

Μένουμε σπίτι γιατί είναι κοινωνικό χρέος.

Μένουμε σπίτι γιατί είναι ατομική συνέπεια.

Η συστράτευση αυτή είναι κοινωνική αναγκαιότητα για όλους μας. Μένουμε σπίτι για να είμαστε αύριο όλοι πάλι εδώ!

Η καταιγίδα θα περάσει. Δοκιμαζόμαστε όλοι. Θα βγούμε ΝΙΚΗΤΕΣ.

Μπέρτολτ Μπρεχτ

Χρειάζονται πολλά τον κόσμο για να αλλάξεις. Οργή και επιμονή. Γνώση και αγανάκτηση. Γρήγορη απόφαση, στόχαση βαθιά. Ψυχρή υπομονή και ατελείωτη καρτερία. Κατανόηση της λεπτομέρειας και κατανόηση του συνόλου.

Μονάχα η πραγματικότητα μπορεί να μας μάθει πως την πραγματικότητα ν’αλλάξουμε. (από το θεατρικό έργο «Η απόφαση, DieMassnahme, 1930)

ΖΗΣΕ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΣΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΑΙ ΜΕΙΝΕ ΣΠΙΤΙ

ΑΘΗΝΑ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΠΑΘΟΛΟΓΟΣ ΟΓΚΟΛΟΓΟΣ

ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΟΓΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ ΓΕΝ.ΝΟΣ.ΠΑΤΡΩΝ ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ

  • Γράφτηκε από τον/την ΕΛ.Ι.Ε.Κ.
  • Εμφανίσεις: 284